4 czerwca 2026.
„Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba: kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. A chleb, który ja dam, to moje ciało, które zostanie wydane za życie świata.” (J 6, 51-52)
Słowa Chrystusa, w których określa On siebie jako „chleb”, jako pokarm dający życie, nie są jedynie metaforami czy symbolami. Wiara w rzeczywistą obecność Pana w Eucharystii pozwala nam zrozumieć to, co było niemal niemożliwe dla ówczesnej mentalności żydowskiej. Wiemy z wiary i doświadczenia, że Pan jest tam prawdziwie obecny i że spożywanie Jego Ciała i Krwi niesie ze sobą życie.
Jednak to – pomoc, jaką otrzymujemy od Pana – to tylko jeden z aspektów Eucharystii. Jest jeszcze jeden: Chrystus daje nam się jako pokarm nie tylko po to, by nas wzmocnić, ale także po to, abyśmy, odzyskawszy siły po zmęczeniu, nieśli siłę, którą otrzymaliśmy od Boga, tym, którym jej brakuje.
Dlatego w tym tygodniu Słowo Życia zachęca nas, byśmy starali się być dla innych pokarmem, siłą i pocieszeniem, tak jak Pan był i nadal jest dla nas. Skoro Chrystus stał się dla nas pokarmem, bądźmy nim my dla wszystkich, którzy potrzebują pomocy, pocieszenia i nadziei.
Postanowienie: Czerp siłę z Eucharystii, najlepiej codziennie. Módl się przed tabernakulum i szukaj tam pomocy oraz pocieszenia. A potem pomagaj innym tak, jak sam otrzymałeś pomoc.