21 czerwca 2026.
„Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, ale nie mogą zabić duszy. Bójcie się tego raczej tego, który może zniszczyć zarówno duszę, jak i ciało.” (Mt 10, 28)
„Nie lękajcie się”. Te słowa Chrystusa były wielką pomocą dla pierwszych chrześcijan, którzy wiedzieli, że podążając za Mistrzem, spotka ich ten sam los co Jego, a zatem będą narażeni na prześladowania, a być może nawet męczeństwo. Jezus pragnie ich zapewnić, że czeka na nich nagroda w postaci życia wiecznego i że to właśnie ma prawdziwe znaczenie, ponieważ ostatecznie, niezależnie od tego, czy będą prześladowani, czy nie, życie przemija, a śmierć i tak nadejdzie dla wszystkich.
Dzisiaj jednak wydaje się, że to samego Chrystusa się boją. Wielu katolików unika rozmowy z Nim, nie chce wypowiedzieć tej pięknej modlitwy św. Franciszka: „Panie, czego chcesz, abym uczynił?”. Boją się, że Chrystus skomplikuje im życie, że poprosi ich o pomoc w ewangelizacji, o poświęcenie się Mu, o pomoc ubogim. Chodzą nawet na Mszę, ale nie chcą w żadnym stopniu uczestniczyć w życiu wspólnoty, nie chcą się w nic angażować. Powinni przypomnieć sobie słowa anioła z Apokalipsy: „Wyrzucę z siebie tych, którzy są letni”. Trzeba pokonać strach przed Chrystusem. On nas kocha i nie poprosi nas o nic, co nie byłoby dla nas dobre. Niech modlitwa św. Augustyna, który prosił Pana o siłę, by podążać Jego drogą, stanie się naszą modlitwą: „Panie, daj to, o co prosisz, i proś o to, czego chcesz”.
Trzeba też pokonać jeszcze jeden strach – strach przed tym, że utożsamiają nas z Chrystusem, że dowiedzą się, iż jesteśmy chrześcijanami. Gdyby za to, że nimi jesteśmy, przyznawano nam nagrody i pochwały, z pewnością wielu z nas nie ukrywałoby tego. Cóż, bycie naśladowcą Chrystusa to zaszczyt, to najszlachetniejsza i najwspanialsza rzecz, do jakiej może aspirować człowiek, ponieważ wiąże się to z byciem dziećmi Bożymi. Dlaczego więc mielibyśmy mieć z tego powodu kompleksy i wstydzić się tego?
Postanowienie: Odmawiać poszczególne punkty naszej modlitwy: ufam Ci, kocham Cię, wielbię Cię, dziękuję Ci, proszę Cię o przebaczenie, proszę Cię o łaski, oddaję się Tobie, tak jak Maryja. Bez obawy przed tym, o co poprosi Bóg.