30 sierpnia 2026.
Jezus zaczął wskazywać swoim uczniom na to, że musi udać się do Jerozolimy i wiele wycierpieć od starszych i arcykapłanów oraz uczonych w Piśmie; że będzie zabity i trzeciego dnia zmartwychwstanie. A Piotr wziął Go na bok i począł robić Mu wyrzuty: «Panie, niech Cię Bóg broni! Nie przyjdzie to nigdy na Ciebie». Lecz On odwrócił się i rzekł do Piotra: «Zejdź Mi z oczu, szatanie! Jesteś Mi zawadą, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku». (Mt 16, 21-23)
Nie powinno być trudno pogodzić się z tym, że Bóg, Stwórca, jest mądrzejszy od człowieka, który jest stworzeniem. Jednak gdy czegoś nie rozumiemy, wydaje nam się, że albo Bóg nie istnieje, albo nie interesuje się nami, albo popełnił błąd. Myślimy tak zwłaszcza wtedy, gdy coś sprawia nam cierpienie, gdy Krzyż jawi się w jednym ze swoich tysięcy oblicz: choroba, śmierć, problemy uczuciowe czy zawodowe.
Powinniśmy starać się posiąść mądrość Boga, to znaczy powinniśmy naśladować Pana, który nie wybrał drogi łatwości, sukcesu ani cudów, by rozwiązać wszystkie problemy i zbawić ludzkość, lecz wybrał drogę Krzyża.
Dlatego też za każdym razem, gdy coś w naszym życiu nie układa się dobrze – czy to drobna, czy poważna sprawa – nie przeklinajmy naszego losu ani nie uważajmy się za nieszczęśników; raczej uświadommy sobie, że właśnie otrzymaliśmy wielki skarb: możliwość współdziałania z Chrystusem w dziele odkupienia. I pamiętajmy, że bardzo często po kryzysach pojawiają się rozwiązania, a te nie mogłyby nadejść, gdyby nie te kryzysy. Po Krzyżu nastąpiło Zmartwychwstanie.
Na koniec nie zapominajmy, że właśnie na tym krzyżu, naszym krzyżu, możemy zjednoczyć się z Panem, który jest tam obecny w cierpieniu – w sposób tajemniczy, ale rzeczywisty, jak sam powiedział.
Postanowienie: Oddaj Bogu każdy swój ból, przyjmując go bez narzekania, w intencji nawrócenia tych, którzy sprawiają cierpienie Bogu i ludziom. Nie trać nadziei, że przyszłość będzie lepsza.